Para

(İng. money,shekel)

Göndermeler

Mevlânâ'dan

Şu üçünü açıklamakta dudağını hareket ettirme: Geliş gidişinden, parandan ve düşüncenden -söz etme- Çünkü bu üçünün hasmı çoktur. Düşman onu bilince, sana pusu kurar.

Bir mümin altın put bulsa, onu her putpereste nasıl bırakır? Bilakis alır, ateşe atıp eğreti şeklini yok eder. Böylece altında put şekli kalmaz, çünkü suret engel ve yol kesicidir. Putun altın özü, Hak vergisidir. Altın paradaki put şekli eğretidir.

Tablalar kırıldı ve canlar döküldü; iyi ve kötü birbirine karıştı. Allah peygamberleri kitapla gönderdi, neticede tabak üzerinde bu taneleri seçti. Biz onlardan önce aynıydık. İyi ve kötü olduğumuzu kimse bilmiyordu. Kalp ve gerçek para dünyada geçiyordu. Çünkü pek geceydi ve biz de gece yürüyen gibiydik.

Dikkat et! Kötü dostun işvelerini yutma. Tuzağı gör, yeryüzünde güvenli gitme sen.

Dünyada halis akçe geçer olmasaydı, kalp olanlar nasıl harcanırdı?

Çok kişi ay ışığında yolunu görmez; güneş doğunca yol görünür. Güneş, değiş tokuş edenleri tam olarak gösterir; şüphesiz çarşılar gündüz vaktinde olur. Böylece sahteyle, geçer olan para iyice görünür; böylece aldatma ve hileden uzak olunur. Güneşin ışığı yeryüzüne tam gelince, tacirler için âlemlere rahmet olur. Ancak kalpazanlarca çok nefret edilir; çünkü güneşle onun parası ve malı değersiz olur.

Nahoş meyve benim için hoş oldu. Bedenim için özel bir rızk ele geçti. Mademki ben boğazımdan dolayı rahatım, birkaç param var, bunu ona vereyim. Bu altını bu külfet çekene vereyim de iki üç güncük gıdayla hoş olsun.

Peygamber dedi: "Taştan ve dağdan da olsanız şu üç bölüğe acıyın. Reislikten sonra zelil olan kişi; parasız kalan zengin; Ve üçüncüsü dünyada aptallar arasında belaya düşmüş bilgin." Çünkü şereften alçaklığa düşmek, bedenden bir uzvun kesilmesi gibidir.

Diğer

Herodotus (4.16) provides an insight into the operation of Phoenician barter when he recounts a story that was supposedly told to him by some Carthaginian merchants. According to this account, when exchanging with a primitive North African tribe, the Carthaginians would deposit their wares on the beach for the natives to inspect. The indigenous traders would then set out a quantity of gold. Once both parties were satisfied, they would collect their goods and depart. Although this is likely to be a fictitious incident, it nevertheless reveals the Greek perception of how Phoenician barter functioned.