Irmak

Göndermeler

Mevlânâ'dan

O halkı kendine tutkun görünce gururla kendinden geçer. O bilmez ki şeytan onun gibi binlercesini ırmak suyuna atmıştır.

Halka bundan daha çok söylemek imkânı yoktur; Deniz, ırmağa sığmaz.

O, ırmak gibidir, su içmez; su, ondan su içenlere geçer.

Beş duyu birbiriyle birleşmiştir; bu her beşi yüksek bir asıldan yetişmiştir. Birinin gücü, kalanın gücü olur; her biri, geri kalana sakîlik eder. Gözün görmesi, aşkı artırır; aşk, gözde doğruluğu artırır. Doğruluk her hissin uyanmasıdır; duygulara zevk arkadaş olur. Bir his ilerleyişte bağını çözdüğünde geriye kalan hisler hep değişir. Bir his hissedilenlerden başkasını gördüğünde, gayb bütün hislere görünür. Sürüden bir koyun ırmaktan sıçradığında, o zaman art arda hepsi öte yana sıçrar. Duygu koyunlarını sür, “Yeşillikleri çıkardı” otlağında otlat. Böylece orada sümbül ve reyhan otlar, hakikatler bahçesine yol alırlar. Her hissin, hislerin habercisi olur; bu şekilde birer birer o cennete doğru gider. Hisler senin hissine gerçek, mecaz ve dil olmaksızın sır söyler. Çünkü bu hakikat yorulanablir ve bu vehimlenme hayallere düşürme kaynağıdır. Apaçık olan hakikatin arasına hiçbir yorum sığmaz.

Ben nerede ırmak görsem, “Onun yerinde olsaydım” diye kıskanırım.

Irmak gördün, testiyi ırmağa dök; su ırmaktan hiç kaçar mı? Testinin suyu ırmağın suyuna girince, içinde yok olur ve ırmak, o olur.