Sermaye

DrOS'un not defteri sitesinden
Osman (mesaj | katkılar) tarafından oluşturulmuş 10.38, 19 Eylül 2011 tarihli sürüm
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Göndermeler

Mesnevi'den[1]

Bu büyük tehlikeden -faraza- canını kurtarsa, talihsizlik ve korku sermayesi edinmiş olur.
Çünkü can canana ulaşmayınca, edebe kadar kendi kendine kör ve karadır.[2]

Kudret herkese layık değildir; âcizlik sakınan kişiye en iyi sermayedir.

Bu yüzden yoksulluk edebî övünçtür; ulaşmayan el, korunmada kalır.[3]

Sermayenin elden çabukça uçmaması için gaflet de hikmettir ve nimettir.

Fakat iyileşmez yara olacak, cana ve akla zehir olacak kadar değil.[4]

İçten yakarır: "Ey Allah'ın! Verdiğini, verdim ve yoksul kaldım.

Sermayemi temize ve kirliye döktüm.Ey sermaye veren padişah! Daha var mı?"

Hak, buluta der: "Onu hoş yere götür. Sen de Ey Güneş! Onu yukarıya çek."

Onu çeşitli yollara sürer,neticede onu sınırsız denize ulaştırır."[5]

Notlar

  1. Mevlânâ, Mesnevî, (Türkçesi: Prof. Dr. Adnan Karaismailoğlu), Ankara: Akçağ Yayınları, 5.baskı, 2008.
  2. Mevlânâ, Mesnevî, (Türkçesi: Prof. Dr. Adnan Karaismailoğlu), Ankara: Akçağ Yayınları, 5.baskı, 2008. (1. kitap, 3905-3906)
  3. Mevlânâ, Mesnevî, (Türkçesi: Prof. Dr. Adnan Karaismailoğlu), Ankara: Akçağ Yayınları, 5.baskı, 2008. (3. kitap, 3279-3280)
  4. Mevlânâ, Mesnevî, (Türkçesi: Prof. Dr. Adnan Karaismailoğlu), Ankara: Akçağ Yayınları, 5.baskı, 2008. (4. kitap, 2608-2609)
  5. Mevlânâ, Mesnevî, (Türkçesi: Prof. Dr. Adnan Karaismailoğlu), Ankara: Akçağ Yayınları, 5.baskı, 2008. (5. kitap, 217-220)