"Güven" sayfasının sürümleri arasındaki fark
k |
k (→Göndermeler) |
||
| 1. satır: | 1. satır: | ||
==Göndermeler== | ==Göndermeler== | ||
| − | === | + | === Mevlânâ'dan === |
[1/509] [[toprak|Toprağa]] ve [[balçık|balçığa]] [[bilgi]] [[ışık|ışığı]] vurdu; böylece toprak [[tohum]] kabul eder oldu. | [1/509] [[toprak|Toprağa]] ve [[balçık|balçığa]] [[bilgi]] [[ışık|ışığı]] vurdu; böylece toprak [[tohum]] kabul eder oldu. | ||
| 22. satır: | 22. satır: | ||
---- | ---- | ||
[2/2601] Hırsız gizlice evime gelerek bana der ki: “Bekçilik yapıyorum.” | [2/2601] Hırsız gizlice evime gelerek bana der ki: “Bekçilik yapıyorum.” | ||
| + | |||
| + | {{:Mesnevi 000017}} | ||
==Notlar == | ==Notlar == | ||
<references/> | <references/> | ||
[[Category:Mevlânâ]] | [[Category:Mevlânâ]] | ||
09.19, 9 Kasım 2008 tarihindeki hâli
Göndermeler
Mevlânâ'dan
[1/509] Toprağa ve balçığa bilgi ışığı vurdu; böylece toprak tohum kabul eder oldu.
[1/510] Toprak güvenilirdir. Ona ne ekersen hıyanet olmaksızın aynı cinsi alırsın.
[1/1430] “Korkmayın” korkanlara azıktır; bu korkan için uygundur.
[1/1431] Korkan kişiye güven verilir, korkan gönül sakinleştirilir.
[1/1432] Korkusu olmayana nasıl “Korkma” dersin? Niçin ders veriyorsun? O, derse muhtaş değil.
[1/1433] O yerinden çıkmış gönlü mutlu etti. Yıkılmış zihninin imar etti.
[1/3038] Aslan bu düşünceyle gülüşü açığa vuruyordu: Aslanın gülümsemelerine güvenme.
[1/3039] Dünya malı Hakk'ın gülümsemeleridir; bizi serhoş, gururlu ve perişan eder.
[2/249] İnsanların çoğu insan yer. Onların selâmun aleyk'inde güven arama.
[2/254] Dikkat et! Kötü dostun işvelerini yutma. Tuzağı gör, yeryüzünde güvenli gitme sen.
[2/2601] Hırsız gizlice evime gelerek bana der ki: “Bekçilik yapıyorum.”
| Ey dostlar! Gönül, güven yurdudur. orada pınarlar, gül bahçesi içinde gül bahçesi vardır.
Ey yürüyen! Kalbine yönel ve yürü; orada ağaçlar ve akan pınarlar vardır. Köye gitme; köy adamı ahmak yapar; aklı nursuz ve cansız yapar. Ey seçkin kişi! Peygamberin sözünü dinle: “Köyde yerleşmek, aklın mezarıdır.” Kim bir gün ve gece köyde kalsa, bir aya kadar aklı tamam olmaz. Bir aya kadar ahmaklık onunla birliktedir. Köy otundan bunlardan başka ne biçilir. Köyde bir ay kalan kişide bir zaman cahillik ve körlük olur. Köy nedir? Ermemiş, taklide ve delile tutunmuş şeyh. Bu duygular, küllî akıl şehri önünde değirmende gözü bağlı eşekler gibidir.[1] |
Notlar
- ↑ Mevlânâ, Mesnevî, (Türkçesi: Prof. Dr. Adnan Karaismailoğlu), Ankara: Akçağ Yayınları, 5.baskı, 2008. (3. kitap, 515-523)