Konuşma

(İng. speech)

Göndermeler

Mevlânâ'dan

Süleyman'ın çadırı kurulduğunda bütün kuşlar huzuruna geldiler. Dildaş ve sırdaşlarını buldular, ona bir bir candan koştular. Bütün kuşlar, cik ciki bırakıp Süleyman'la senin kardeşinden daha güzel konuşur oldular. Aynı dili kullanmak, akrabalık ve bağlılıktır. İnsan yakın olmayanlarla bir arada tutsak gibidir. Nice aynı dili konuşan Hindu ve Türk vardır, nice yabancılar gibi iki Türk vardır. Öyleyse yakınlık dili bizatihi başkadır. Gönüldaşlık, dildaşlıktan daha iyidir. Gönülden konuşmasız, imasız ve kayıtsız yüz binlerce tercüman yükselir.

Konuşan, ya harfi görür ya da manayı. Bir anda iki belirtiyi nasıl kavrar? Manaya yönelse, harften gafil olur. Hiçbir göz aynı anda önü ve arkayı görmez.

Bir adam dört kişiye bir dirhem verdi. Biri, “Bunu engûra vereyim” dedi. Diğer biri Araptı “Hayır, ben ineb istiyorum, Ey düzenci!” dedi. Biri Türk'tü ve “Bu, benim; ben ineb istemiyorum, üzüm istiyorum” dedi Bir Rum, “Bu konuşmayı bırakın. İstâfil istiyoruz” dedi. O kişiler çekişerek savaşa girişti; çünkü adların sırrından habersizdiler. Aptallıkla birbirlerini yumrukladılar; cahillikle dolu ve bilgiden boştular. Bir sır sahibi, yüz dilli bir aziz kişi bulunsaydı onları barıştırırdı. Sonra o derdi: “Ben, bu bir dirhemle hepinizin arzusunu veriyorum. Gönlünüzü hilesiz olarak teslim ederseniz, bu dirheminiz birkaç iş yapar. Bir dirheminiz, dört olur; istek, tamamdır. Dört düşman birleşerek bir olur. Her birinizin dediği, savaş ve ayrılık doğurur; benim sözüm, sizi birleştirir. Öyleyse siz susun. Susunuz da, konuşmada sizin diliniz ben olayım.” Sözünüz bir biçimde görünse de, tesir olarak kavga ve öfke kaynağıdır.

Diğer

In this paper we briefly review several recent lines of evidence concerning Neandertal language and speech capacity, aiming to dispel the idea —still held in some influential circles— that the Neandertals were an inarticulate not quite human species, arguing instead that they were probably not very different biologically or cognitively from us, and that their linguistic capacities were closely similar to our own.

Nevertheless,the genetic story so far suggests that Neandertals and Denisovans had the basic genetic underpinnings for recognizably modern language and speech, but it is possible that modern humans may outstrip them in some parameters (perhaps range of speech sounds or rapidity of speech, complexity of syntax, size of vocabularies, or the like).

In sum, the evidence points to modern speech capacities in the common ancestor of Neandertals and modern humans.The auditory specializations for speech on the modern bandwidth are present, the morphology of the larynx looks modern, and air sacs have been replaced by a finely controlled pulmonic airstream mechanism for vocalization. In addition, the gene that is known to be involved in the fine motor control necessary for speech FOXP2, has its modern form (although possibly not all of its modern regulatory environment). Interestingly, all these changes occurred in the transition from Homo erectus to Homo heidelbergensis, the common ancestor to both Neandertals and modern humans. We suggest therefore that this common ancestor was an articulate mammal.