Şeytan
Göndermeler
Atasözü
Mesnevi'den[1]
[1853] O halkı kendine tutkun görünce gururla kendinden geçer.
[1854] O bilmez ki şeytan onun gibi binlercesini ırmak suyuna atmıştır.
[1874] Şeytan insana kötülük için gelir. Sana gelmez, çünkü şeytandan daha kötüsün.
[1875] Sen insan oldukça, şeytan peşinden koşardı, sana şarap tattırırdı.
[1876] Sen şeytanlık huyunda sağlamlaşınca, kötü işli şeytan senden kaçar.
[1877] Senin eteğine asılan, böyle olunca senden kaçar.
[3277] Felsefeci fikir ve zannında inkârcı olur; gitsin, başını o duvara vursun.
[3278] Suyun, toprağın ve çamurun konuşması, gönül ehlinin duyularınca hissedilir.
[3279] Hannâne direğinin inlemesini inkâr eden felsefeci, velilerin hislerine yabancıdır.
[3280] O der ki: “Halkın sevda ışığı, halkın görüşüne çok hayaller getirdi.”
[3281] Daha öte, o fesat ve küfrün yansıması, bu inkârcı düşünceyi ona yükledi.
[3282] Felsefeci şeytanı inkâr eder, aynı anda şeytanın oyuncağı olur.
[3283] Şeytanı görmedinse, kendini gör. Delilik olmadan alında morluk bulunmaz.
[3284] Gönlünde şüphe ve şaşkınlık bulunan, dünyada gizli felsefecidir.
[3285] İnanır görünür, fakat zaman zaman o felsefe damarı yüzünü karartır.
Notlar
- ↑ Mevlânâ, Mesnevî, (Türkçesi: Prof. Dr. Adnan Karaismailoğlu), Ankara: Akçağ Yayınları, 5.baskı, 2008.