Zalim

Göndermeler

Mevlânâ'dan

Kazmış olduğu kuyuya düştü. Çünkü zulmü, başına geldi. Zâlimlerin zulmü, karanlık kuyu olur. Bütün âlimler böyle dediler: Daha zalim olanın kuyusu, daha korkunçtur. Adalet daha kötüye daha kötü buyurmuştur. Ey makamıyla zulmeden sen! Bil ki kendin için bir kuyu kazıyorsun. İpek böceği gibi kendi çevrene koza örme. Kendin için kuyu kazıyorsun, ölç.

Seni öven, toplulukta hicvetse yüreğin o yanıklarla günlerce yanar. Her ne kadar onu ümitsizlikten; senden umduğunu kaybetmesinden söylediğini bilsen de, O yerginin etkisi senin içinde kalır. Övgüde, senin bu durumunun tecrübesi/benzeri vardır. O övgünün tesiri de günlerce kalır, canın gurur ve aldanma kaynağı olur. Ancak görünmez, çünkü övgü tatlıdır. Yergi kötü görünür, çünkü ayıplanma acı olur.

Bu dil, taş ve demir gibidir. Dilden sıçrayan, ateş gibidir. Bazen rivayet ve bazen laf olsun diye taş ve demiri boş yere birbirine vurma. Çünkü karanlık var ve her taraf pamuk tarlası. Pamuk arasında kıvılcım nasıl olur? Gözünü kapatıp o sözlerle dünyayı yakan topluluk zalimdir. Bir söz bir âlemi yok eder, ölü tilkileri aslan eder. Canlar, asılları itibariyle İsa nefeslidir. Bir zaman yaradırlar, bir zaman merhem. Canlardan perde kalksaydı, her canın sözü İsa gibi olurdu. Şeker gibi söz söylemek istersen sabret, ihtirasla bu helvayı yeme. Sabır akıllı kişilerin yumruklarıdır.Çocukların arzusu helvadır. Sabreden göğe yükselir; helva yiyen daha aşağı gider.

Kalem bir gaddarın elinde olunca çaresiz, Mansûr idamlık olur. Bu saltanat ahmakların olunca, “Peygamberleri öldürüyorlar” gerekli olur. Yolunu kaybetmiş bir kavim ahmaklığından peygamberlere, “Biz, sizinle uğursuzlandık” dedi. Hristiyan'ın cahilliğine bak, asılmış ilaha sığınmış. Çünkü onun sözüne göre Yahudi onu asmış; o zaman onu nasıl koruyabilir?