Dost

Göndermeler

Mevlânâ'dan

[1/89] Sana zulümlerden ve gamdan her ne gelirse, o da korkusuzluk ve edepsizliktendir.

[1/90] Her kim ki dosttun yolunda korkusuzluk eder, o, erlerin yolunu kesendir ve namerdidir.

Çünkü bir akıl, bir akılla birleşince kötü fiile ve kötü davranışa mani olur. Nefis başka bir nefisle arkadaş olunca, cüzî akıl âtıl ve işsiz olur.

Ruh ilimle ve akılla dosttur. Ruhun Arapça ve Türkçe ile ne işi vardır?

Onlardan iki dostu bir arada gördün mü, hem birdirler, hem altı yüz bin.

Dikkat et! Kötü dostun işvelerini yutma. Tuzağı gör, yeryüzünde güvenli gitme sen.

İkilik olunca dost düşman olur; hiçbir kişi kendisiyle savaşmaz.

[3/263] -Şehirli- dedi: “Bu doğrudur. Ey oğulcuk! Fakat kendisine iyilik yaptığın kişinin kötülüğünden sakın.

[3/264] Dostluk son nefesin tohumudur. Onun bozulması endişesiyle korkuyorum.”

Ey dostlar! Gönül, güven yurdudur. orada pınarlar, gül bahçesi içinde gül bahçesi vardır. Ey yürüyen! Kalbine yönel ve yürü; orada ağaçlar ve akan pınarlar vardır. Köye gitme; köy adamı ahmak yapar; aklı nursuz ve cansız yapar. Ey seçkin kişi! Peygamberin sözünü dinle: “Köyde yerleşmek, aklın mezarıdır.” Kim bir gün ve gece köyde kalsa, bir aya kadar aklı tamam olmaz. Bir aya kadar ahmaklık onunla birliktedir. Köy otundan bunlardan başka ne biçilir. Köyde bir ay kalan kişide bir zaman cahillik ve körlük olur. Köy nedir? Ermemiş, taklide ve delile tutunmuş şeyh. Bu duygular, küllî akıl şehri önünde değirmende gözü bağlı eşekler gibidir.