"Mesnevi 000129" sayfasının sürümleri arasındaki fark

10.17, 13 Eylül 2011 itibarı ile sayfanın şu anki hâli

Gönüllerini parlatanlar, renk ve kokudan kurtuldu; her an durmaksızın güzellik görürler.

Bilimin şeklini ve kabuğunu bıraktılar, görerek kesin inanma sancağını yükseltmişlerdir.

↑ Mevlânâ, Mesnevî, (Türkçesi: Prof. Dr. Adnan Karaismailoğlu), Ankara: Akçağ Yayınları, 5.baskı, 2008. (1. kitap, 3491-3493)

@@ 2. satır: / 2. satır: @@
 |-
 |
-[[Duygu]] gören [[göz]]üne [[toprak]] saç; [[duygu]] [[göz]]ü, [[akıl|akl]]ın ve [[din]]in [[düşman]]ıdır.
+[[Gönül]]lerini parlatanlar, [[renk]] ve [[koku]]dan kurtuldu; her an durmaksızın [[güzellik]] [[görme|gör]]ürler.
-Allah [[duygu]] [[göz]]ünü [[kör]] diye [[isim]]lendirdi; ona [[putperest]] dedi; bizim [[zıt|zıd]]dımız diye adlandırdı.
+[[Bilim]]in şeklini ve kabuğunu bıraktılar, [[görme|gör]]erek [[kesin]] [[inanma]] [[sancak|sancağ]]ını yükseltmişlerdir.
-Çünkü o [[köpük]] gördü, ama [[deniz]]i görmedi; çünkü mevcut [[an]]ı gördü, ama [[yarın]]ı görmedi.
+[[Fikir]] gitti, [[aydınlık]] buldular; [[tanık]]lığın [[kaynak|kaynağ]]ını ve denizini buldular.<ref>Mevlânâ, '''Mesnevî''', (Türkçesi: Prof. Dr. Adnan Karaismailoğlu), Ankara: Akçağ Yayınları, 5.baskı, 2008. (1. kitap, 3491-3493)</ref>
-[[Yarın]]ın ve bulunulan [[an]]ın [[efendi]]si, onun önünde; oysa bir [[hazine]]den [[mangır]]dan başka bir şey görmüyor.<ref>Mevlânâ, '''Mesnevî''', (Türkçesi: Prof. Dr. Adnan Karaismailoğlu), Ankara: Akçağ Yayınları, 5.baskı, 2008.(2. kitap, 1599-1602)</ref>
 |-
 |}