Duyma
Gezinti kısmına atla
Arama kısmına atla
Göndermeler[düzenle]
Mevlânâ'dan[düzenle]
|
Başını koydu, uykuya daldı, rüya gördü: Hak'tan ona bir nida geldi, canı onu duydu. Her sesin ve nağmenin aslı olan sesi. Ses bizzat odur ve bu gerisi yankıdır. Türk, Kürt, Farsi ve Arap, bu sesi kulak ve dudak olmadan anlamışlardır. Türk, Tacik ve Zenci'nin ne yeri var? O nidayı odun ve taş anlamıştır.[1] |
|
Tamah, kulağı duymaktan alıkoyar; garaz gözü bilgilenmekten alıkoyar.[2] |