Dost
Gezinti kısmına atla
Arama kısmına atla
Göndermeler
Mevlânâ'dan
[1/89] Sana zulümlerden ve gamdan her ne gelirse, o da korkusuzluk ve edepsizliktendir.
[1/90] Her kim ki dosttun yolunda korkusuzluk eder, o, erlerin yolunu kesendir ve namerdidir.
| Çünkü bir akıl, bir akılla birleşince kötü fiile ve kötü davranışa mani olur.
Nefis başka bir nefisle arkadaş olunca, cüzî akıl âtıl ve işsiz olur.[1] |
| Ruh ilimle ve akılla dosttur. Ruhun Arapça ve Türkçe ile ne işi vardır?[2] |
[2/182] Onlardan iki dostu bir arada gördün mü, hem birdirler, hem altı yüz bin.
[2/254] Dikkat et! Kötü dostun işvelerini yutma. Tuzağı gör, yeryüzünde güvenli gitme sen.
[2/3712] İkilik olunca dost düşman olur; hiçbir kişi kendisiyle savaşmaz.
[3/263] -Şehirli- dedi: “Bu doğrudur. Ey oğulcuk! Fakat kendisine iyilik yaptığın kişinin kötülüğünden sakın.
[3/264] Dostluk son nefesin tohumudur. Onun bozulması endişesiyle korkuyorum.”