"Padişah" sayfasının sürümleri arasındaki fark
k |
k |
||
| 6. satır: | 6. satır: | ||
Ey yüz kabulle, bizzat kendi ayağıyla [[kötü kader]]ine doğru yola çıkan kişi!<br> | Ey yüz kabulle, bizzat kendi ayağıyla [[kötü kader]]ine doğru yola çıkan kişi!<br> | ||
[[Hayal]]inde mülk, izzet ve büyüklük vardı. [[Azrail]] "Evet git, elde edersin" dedi.<ref>Mevlânâ, '''Mesnevî''', (Türkçesi: Prof. Dr. Adnan Karaismailoğlu), Ankara: Akçağ Yayınları, 5.baskı, 2008. (1. kitap, 190-194)</ref> | [[Hayal]]inde mülk, izzet ve büyüklük vardı. [[Azrail]] "Evet git, elde edersin" dedi.<ref>Mevlânâ, '''Mesnevî''', (Türkçesi: Prof. Dr. Adnan Karaismailoğlu), Ankara: Akçağ Yayınları, 5.baskı, 2008. (1. kitap, 190-194)</ref> | ||
| − | + | ||
| − | + | {{:Mesnevi 000081}} | |
| − | + | ||
| − | |||
| − | |||
Senin [[Akıl|akl]]ın [[vezir]]dir, isteklerine mağluptur; vucudunda Allah yolunun yol kesicisidir.<ref>Mevlânâ, '''Mesnevî''', (Türkçesi: Prof. Dr. Adnan Karaismailoğlu), Ankara: Akçağ Yayınları, 5.baskı, 2008. (4. kitap, 1245)</ref><br> | Senin [[Akıl|akl]]ın [[vezir]]dir, isteklerine mağluptur; vucudunda Allah yolunun yol kesicisidir.<ref>Mevlânâ, '''Mesnevî''', (Türkçesi: Prof. Dr. Adnan Karaismailoğlu), Ankara: Akçağ Yayınları, 5.baskı, 2008. (4. kitap, 1245)</ref><br> | ||
...<br> | ...<br> | ||
14.46, 11 Kasım 2008 tarihindeki hâli
Göndermeler
Mesnevi'den[1]
Adam çok mal ve hilati gördü, aldandı, memleketinden ve çocuklarından ayrıldı.
Adam sevinçle, padişahın canına kastettiğinden habersiz, yola koyuldu.
Arap atına bindi ve neşeyle sürdü. Kendi kan bedelini -sanki- hilat bildi.
Ey yüz kabulle, bizzat kendi ayağıyla kötü kaderine doğru yola çıkan kişi!
Hayalinde mülk, izzet ve büyüklük vardı. Azrail "Evet git, elde edersin" dedi.[2]
|
Erkek aslan onlardan ar duysa da, ikramda bulundu ve yoldaşlık etti. Böyle padişaha ordu zahmettir. Ancak yoldaş oldu; cemaat rahmettir. Aynı şekilde ayın yıldızlardan utancı vardır. Onun yıldızlar arasında olması, cömertliğindendir.[3] |
Senin aklın vezirdir, isteklerine mağluptur; vucudunda Allah yolunun yol kesicisidir.[4]
...
Padişah can gibidir, vezir de akıl gibi; bozuk akıl, ruhu götürür.[5]
|
Tahta oturduklarında padişahların elleri kılıçlı dehşetli adamları bulunur. Sopa, mızrak ve kılıçları vardır; heybetlerinden aslanlar titrer. Çavuşların seslerinden ve sopaların korkusundan canlar gevşer. Bu sesler, geçmekte olan özel ve halktan kişileri padişahtan haberdar etmek içindir. Bu haşmet, halkın, başlarına kibir külahı koymamaları içindir. Böylece onların ben ve bizleri kırılır; bencil nefis, fitne ve kötülük yapmaz. Şehir, padişahın ceza olarak darbesi ve yakalaması olduğu için güvendedir.[6] |
Notlar
- ↑ Mevlânâ, Mesnevî, (Türkçesi: Prof. Dr. Adnan Karaismailoğlu), Ankara: Akçağ Yayınları, 5.baskı, 2008.
- ↑ Mevlânâ, Mesnevî, (Türkçesi: Prof. Dr. Adnan Karaismailoğlu), Ankara: Akçağ Yayınları, 5.baskı, 2008. (1. kitap, 190-194)
- ↑ Mevlânâ, Mesnevî, (Türkçesi: Prof. Dr. Adnan Karaismailoğlu), Ankara: Akçağ Yayınları, 5.baskı, 2008. (1. kitap, 3015-3017)
- ↑ Mevlânâ, Mesnevî, (Türkçesi: Prof. Dr. Adnan Karaismailoğlu), Ankara: Akçağ Yayınları, 5.baskı, 2008. (4. kitap, 1245)
- ↑ Mevlânâ, Mesnevî, (Türkçesi: Prof. Dr. Adnan Karaismailoğlu), Ankara: Akçağ Yayınları, 5.baskı, 2008. (4. kitap, 1255)
- ↑ Mevlânâ, Mesnevî, (Türkçesi: Prof. Dr. Adnan Karaismailoğlu), Ankara: Akçağ Yayınları, 5.baskı, 2008. (4. kitap, 3771-3778)