"Mesnevi 000145" sayfasının sürümleri arasındaki fark

13.06, 13 Eylül 2011 itibarı ile sayfanın şu anki hâli

Onu daha sonra değirmende öğütürler; değeri artar ve cana can katan ekmek olur.

Yine o can aşkta yok olunca, ekinden sonra “Ekincilerin hoşlarına gidiyor” olur.^[1]

↑ Mevlânâ, Mesnevî, (Türkçesi: Prof. Dr. Adnan Karaismailoğlu), Ankara: Akçağ Yayınları, 5.baskı, 2008. (1. kitap, 3164-3167)

@@ 2. satır: / 2. satır: @@
 |-
 |
-Buğdayı toprak altına atarlar, sonra toprağından başaklar yaparlar.
+[[Buğday]]ı [[toprak]] altına atarlar, sonra [[toprak|toprağ]]ından [[başak]]lar yaparlar.
-Onu daha sonra değirmende öğütürler; değeri artar ve cana can katan ekmek olur.
+Onu daha sonra [[değirmen]]de öğütürler; [[değer]]i artar ve [[can]]a [[can]] katan [[ekmek]] olur.
-Yine ekmeği dişlerle çiğnerler; akıl, can ve zeki anlayış olur.
+Yine [[ekmek|ekmeğ]]i [[diş]]lerle çiğnerler; [[akıl]], [[can]] ve [[zeki]] [[anlayış]] olur.
-Yine o can aşkta yok olunca, ekinden sonra “Ekincilerin hoşlarına gidiyor” olur.<ref>Mevlânâ, '''Mesnevî''', (Türkçesi: Prof. Dr. Adnan Karaismailoğlu), Ankara: Akçağ Yayınları, 5.baskı, 2008. (1. kitap, 3164-3167)</ref>
+Yine o [[can]] [[aşk]]ta yok olunca, [[ekin]]den sonra “Ekincilerin [[hoş]]larına gidiyor” olur.<ref>Mevlânâ, '''Mesnevî''', (Türkçesi: Prof. Dr. Adnan Karaismailoğlu), Ankara: Akçağ Yayınları, 5.baskı, 2008. (1. kitap, 3164-3167)</ref>
 |-
 |}