"Mesnevi 000088" sayfasının sürümleri arasındaki fark

DrOS'un not defteri sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
k
k
 
(Aynı kullanıcının aradaki diğer 3 değişikliği gösterilmiyor)
1. satır: 1. satır:
 +
{| border="1"
 +
|-
 +
|
 +
Bu [[dil]], taş ve demir gibidir. [[Dil]]den sıçrayan, ateş gibidir.
 +
 +
Bazen rivayet ve bazen laf olsun diye taş ve demiri boş yere birbirine vurma.
 +
 +
Çünkü karanlık var ve her taraf pamuk tarlası. Pamuk arasında kıvılcım nasıl olur?
 +
 +
Gözünü kapatıp o sözlerle [[dünya]]yı yakan topluluk [[zalim]]dir.
 +
 +
Bir [[söz]] bir [[âlem]]i yok eder, ölü [[tilki]]leri aslan eder.
 +
 
[[Can]]lar, asılları itibariyle [[İsa]] nefeslidir. Bir zaman yaradırlar, bir zaman merhem.
 
[[Can]]lar, asılları itibariyle [[İsa]] nefeslidir. Bir zaman yaradırlar, bir zaman merhem.
 +
 
[[Can]]lardan perde kalksaydı, her canın [[söz]]ü [[İsa]] gibi olurdu.
 
[[Can]]lardan perde kalksaydı, her canın [[söz]]ü [[İsa]] gibi olurdu.
Şeker gibi [[söz]] söylemek istersen [[sabır|sabr]]et, [[ihtiras]]la bu helvayı yeme.<br>
+
 
[[Sabır]] [[akıllı]] kişilerin yumruklarıdır.Çocukların arzusu helvadır.<br>
+
Şeker gibi [[söz]] söylemek istersen [[sabır|sabr]]et, [[ihtiras]]la bu helvayı yeme.
 +
 
 +
[[Sabır]] [[akıllı]] kişilerin yumruklarıdır.Çocukların arzusu helvadır.
 +
 
 
[[sabır|Sabr]]eden göğe yükselir; helva yiyen daha aşağı gider.<ref>Mevlânâ, '''Mesnevî''', (Türkçesi: Prof. Dr. Adnan Karaismailoğlu), Ankara: Akçağ Yayınları, 5.baskı, 2008. (1. kitap, 1599-1603)</ref>
 
[[sabır|Sabr]]eden göğe yükselir; helva yiyen daha aşağı gider.<ref>Mevlânâ, '''Mesnevî''', (Türkçesi: Prof. Dr. Adnan Karaismailoğlu), Ankara: Akçağ Yayınları, 5.baskı, 2008. (1. kitap, 1599-1603)</ref>
 +
|-
 +
|}

07.48, 7 Eylül 2011 itibarı ile sayfanın şu anki hâli

Bu dil, taş ve demir gibidir. Dilden sıçrayan, ateş gibidir.

Bazen rivayet ve bazen laf olsun diye taş ve demiri boş yere birbirine vurma.

Çünkü karanlık var ve her taraf pamuk tarlası. Pamuk arasında kıvılcım nasıl olur?

Gözünü kapatıp o sözlerle dünyayı yakan topluluk zalimdir.

Bir söz bir âlemi yok eder, ölü tilkileri aslan eder.

Canlar, asılları itibariyle İsa nefeslidir. Bir zaman yaradırlar, bir zaman merhem.

Canlardan perde kalksaydı, her canın sözü İsa gibi olurdu.

Şeker gibi söz söylemek istersen sabret, ihtirasla bu helvayı yeme.

Sabır akıllı kişilerin yumruklarıdır.Çocukların arzusu helvadır.

Sabreden göğe yükselir; helva yiyen daha aşağı gider.[1]

  1. Mevlânâ, Mesnevî, (Türkçesi: Prof. Dr. Adnan Karaismailoğlu), Ankara: Akçağ Yayınları, 5.baskı, 2008. (1. kitap, 1599-1603)