Kan
Osman (mesaj | katkılar) tarafından oluşturulmuş 05.04, 27 Ağustos 2008 tarihli sürüm (→Mevlevi'den)
Mesnevi'den
[190] Adam çok mal ve hilati gördü, aldandı, memleketinden ve çocuklarından ayrıldı.
[191] Adam sevinçle, padişahın canına kastettiğinden habersiz, yola koyuldu.
[192] Arap atına bindi ve neşeyle sürdü. Kendi kan bedelini -sanki- hilat bildi.
[193] Ey yüz kabulle, bizzat kendi ayağıyla kötü kaderine doğru yola çıkan kişi!
[194] Hayalinde mülk, izzet ve büyüklük vardı. Azrail "Evet git, elde edersin" dedi.