Uyku

DrOS'un not defteri sitesinden
Osman (mesaj | katkılar) tarafından oluşturulmuş 12.56, 11 Kasım 2008 tarihli sürüm
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Göndermeler

Mevlânâ'dan

Hayır; sen dersin, yine kendi kulağına; ne ben, ne de benden başkası. Ey, sen de bensin!

Uykuya daldığın zaman gibi; kendi önünden, kendi önüne gidersin;

Kendinden dinlersin, ama filan kişinin uykuda sana onu gizlice söylediğini sanırsın.

Ey, hoş arkadaş! Sen, bir sen değilsin; bilakis bir gökyüzü, derin bir denizsin.

Dokuz yüz kat olan senin büyük «sen» varlığın, denizdir; yüz «sen»in batma yeridir.[1]

Aklının sana yakınlığı tarifsizdir; sol, sağ, arka veya ön tarafında değildir.

Padişahın tarifsiz yakınlığı nasıl olmaz -peki-? Aklın arayışı, o yolu bulamaz.

Senin parmağında bulunan hareket, parmağın önünde veya arkasında yahut sol ve sağında değildir.

Uyku ve ölüm zamanında senden gider, uyanıklık zamanında sana eş olur.[2]

Notlar

  1. Mevlânâ, Mesnevî, (Türkçesi: Prof. Dr. Adnan Karaismailoğlu), Ankara: Akçağ Yayınları, 5.baskı, 2008. (3. kitap, 1298-1302)
  2. Mevlânâ, Mesnevî, (Türkçesi: Prof. Dr. Adnan Karaismailoğlu), Ankara: Akçağ Yayınları, 5.baskı, 2008. (4. kitap, 3685-87)