Padişah
Göndermeler
Mesnevi'den[1]
Adam çok mal ve hilati gördü, aldandı, memleketinden ve çocuklarından ayrıldı.
Adam sevinçle, padişahın canına kastettiğinden habersiz, yola koyuldu.
Arap atına bindi ve neşeyle sürdü. Kendi kan bedelini -sanki- hilat bildi.
Ey yüz kabulle, bizzat kendi ayağıyla kötü kaderine doğru yola çıkan kişi!
Hayalinde mülk, izzet ve büyüklük vardı. Azrail "Evet git, elde edersin" dedi.[2]
Erkek aslan onlardan ar duysa da, ikramda bulundu ve yoldaşlık etti.
Böyle padişaha ordu zahmettir. Ancak yoldaş oldu; cemaat rahmettir.
Aynı şekilde ayın yıldızlardan utancı vardır. Onun yıldızlar arasında olması, cömertliğindendir.[3]
Senin aklın vezirdir, isteklerine mağluptur; vucudunda Allah yolunun yol kesicisidir.[4]
...
Padişah can gibidir, vezir de akıl gibi; bozuk akıl, ruhu götürür.[5]
Notlar
- ↑ Mevlânâ, Mesnevî, (Türkçesi: Prof. Dr. Adnan Karaismailoğlu), Ankara: Akçağ Yayınları, 5.baskı, 2008.
- ↑ Mevlânâ, Mesnevî, (Türkçesi: Prof. Dr. Adnan Karaismailoğlu), Ankara: Akçağ Yayınları, 5.baskı, 2008. (1. kitap, 190-194)
- ↑ Mevlânâ, Mesnevî, (Türkçesi: Prof. Dr. Adnan Karaismailoğlu), Ankara: Akçağ Yayınları, 5.baskı, 2008. (1. kitap, 3015-3017)
- ↑ Mevlânâ, Mesnevî, (Türkçesi: Prof. Dr. Adnan Karaismailoğlu), Ankara: Akçağ Yayınları, 5.baskı, 2008. (4. kitap, 1245)
- ↑ Mevlânâ, Mesnevî, (Türkçesi: Prof. Dr. Adnan Karaismailoğlu), Ankara: Akçağ Yayınları, 5.baskı, 2008. (4. kitap, 1255)