Dert

DrOS'un not defteri sitesinden
Osman (mesaj | katkılar) tarafından oluşturulmuş 08.35, 8 Eylül 2011 tarihli sürüm
(fark) ← Önceki hâli | Güncel sürüm (fark) | Sonraki hâli → (fark)
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Göndermeler

Mevlânâ'dan

Biri eşeğin kuyruk altına bir diken koyar. Eşek onu çıkarmasını bilmez, sıçrar.

Sıçrar ve bu diken daha sağlam batar. Dikeni çıkarmak için bir akıllı gerekir.

Eşek dikeni çıkarmak içinacı ve dertle çifte atar, yüz yerini yaralar.[1]

Dertsiz olan kişi yol kesicidir. Çünkü dertsizEne'el-Hak” demektir.

O “Ben”i vakitsiz söylemek lanettir; o “Ben”i vaktinde söylemek rahmettir.

Mansûr'un o “Ben”i kesin olarak rahmet oldu. O Firavun'un “Ben”i ise lânet oldu; gör.[2]

Âşıklar, bakılmayacak yere baktıkları için dertten ağlar.[3]

Notlar

  1. Mevlânâ, Mesnevî, (Türkçesi: Prof. Dr. Adnan Karaismailoğlu), Ankara: Akçağ Yayınları, 5.baskı, 2008. (1. kitap, 154-156)
  2. Mevlânâ, Mesnevî, (Türkçesi: Prof. Dr. Adnan Karaismailoğlu), Ankara: Akçağ Yayınları, 5.baskı, 2008. (2. kitap, 2507-2509)
  3. Mevlânâ, Mesnevî, (Türkçesi: Prof. Dr. Adnan Karaismailoğlu), Ankara: Akçağ Yayınları, 5.baskı, 2008. (4. kitap, 228)