İçim diyordu ki: «
Mahsusata nasıl
itimad olunabilir? Bunların en kuvvetlisi ve kendine en çok
itimad edileni
göz hassesidir. Hakiki
göz gölgeye baktığı zaman onun durduğunu ve hareket etmediğini zanneder. Bir müddet sonra
tecrübe ve
müşehede ile durduğunu zannettiği gögenin hareket halinde olduğunu anlar. Ancak bu hareket birdenbire değil, tedricen meydana gelir ve hiç bir zaman aynı yerde kalmaz. Yine
gözyıldıza bakıtığı zaman, onu bir altın lira kadar küçük görür. Halbuki
matematik ilmi,
göze bir altın lira kadar görünen
yıldızların her birinin
dünyamızdan daha büyük olduğunu isbat etmiştir.
Mahsusat da buna benzer. Birçok hallerde
hishâkimihükmediyor, fakat
akılhâkimihishâkimininhükmünü müdafaası mümkün olmıyacak şekilde yalanlıyor.»
[1]
| header 1
|
header 2
|
header 3
|
| row 1, cell 1
|
row 1, cell 2
|
row 1, cell 3
|
| row 2, cell 1
|
row 2, cell 2
|
row 2, cell 3
|
- ↑ ;Gazali (1096),El Munkızu Min-ed Dalâl, İstanbul: Cağaloğlu Yayınevi, 1963, s. 17