Kâr

Göndermeler

Mevlânâ'dan

Çocuklar oyunda dükkân yaparlar; zaman geçirmenin dışında kârı olmaz. Gece olur, -dükkân sahibi çocuk- aç olarak eve gelir; çocuklar gitmiş tek başına kalmıştır.

Korkak tabiatlı, cam canlı tacirin ticaretinde ne kâr vardır, ne de ziyan. Hatta ziyanı vardır, çünkü mahrumdur ve hordur; şule yutan, ışık bulur. Çünkü bütün işler ümit üzeredir; din işi evlâdır; bununla kurtulursun. Burada ümitten başka kapı çalmaya izin yoktur. Allah doğruyu daha iyi bilir. Boyunları çalışmaktan iğ gibi olsa da kişileri mesleklere çağıran, ümit ve beklentidir. Kişi sabahleyin dükkâna giderken, rızk ümit ve beklentisiyle koşar.

Bu bela Nil suyu gibidir; kutlu kişiye sudur, kötü kişilere kan. Sonu daha çok gören, daha mesuttur. Fazla ürün gören, daha ciddi ekin eker. Çünkü bu ekin ekme dünyasının, mahşer ve ekin kaldırmak için olduğunu bilir. Hiçbir anlaşma, bizzat kendisi için değildir; bilakis kâr ve yarar yerinedir.