Gazali:00016 - Revizyon geçmişi

Osman 06.30, 23 Şubat 2011 tarihinde

2011-02-23T06:30:35Z

Osman 08.34, 22 Şubat 2010 tarihinde

2010-02-22T08:34:35Z

Osman 13.53, 11 Şubat 2010 tarihinde

2010-02-11T13:53:45Z

Osman 10.20, 9 Aralık 2009 tarihinde

2009-12-09T10:20:16Z

Osman 10.10, 9 Aralık 2009 tarihinde

2009-12-09T10:10:02Z

Osman: Yeni sayfa: {| border="1" |- |İşte bu, aklı zayıf olanların âdetidir. Hakk´ı adam ile tanırlar da adamı hak ile tanımazlar. Akıl sahibi olan kimse bu husuta akıllıların ulusu Hz. Ali ...

2009-12-09T09:20:31Z

Yeni sayfa: {| border="1" |- |İşte bu, aklı zayıf olanların âdetidir. Hakk´ı adam ile tanırlar da adamı hak ile tanımazlar. Akıl sahibi olan kimse bu husuta akıllıların ulusu Hz. Ali ...

Yeni sayfa

{| border="1"
|-
|İşte bu, aklı zayıf olanların âdetidir. Hakk´ı adam ile tanırlar da adamı hak ile tanımazlar. Akıl sahibi olan kimse bu husuta akıllıların ulusu Hz. Ali (R. A.) e uyar. O şöyle buyurmuştur: «Hakkı adamla bilemezdin. Önce hakk´ı tanı, sonra dolayısiyle ehlini tanırsın» Şu halde akıllı kimse hakkı tanır. Sonra işittiği söze bakar. O söz hak ise kabul eder, Söyleyen ister bozuk fikirli olsun, ister doğru kikirli hattâ çok defa sapık fikirlilerin sözlerinden hakikatı aramaya uğraşır. Bilir ki, altın madeninin çıktığı yer topraktır. Bir sarrafın kendi anlayışına itimadı oldukça kalpazanın kesesine elini sokup halis altını kalpından ayırarak çıkarmasında bir zarar düşünülemez.<ref>;Gazali (1096),'''El Munkızu Min-ed Dalâl''', İstanbul: Cağaloğlu Yayınevi, 1963, s. 43</ref>
|-
|}

@@ 1. satır: / 1. satır: @@
 {| border="1"
 |-
-|İşte bu, [[akıl|akl]]ı zayıf olanların âdetidir. Hakk´ı adam ile tanırlar da adamı [[hak]] ile tanımazlar. [[Akıl]] sahibi olan kimse bu husuta akıllıların ulusu Hz. Ali (R. A.) e uyar. O şöyle buyurmuştur: «[[Hak]]kı adamla bilemezsin. Önce hakk´ı tanı, sonra dolayısiyle ehlini tanırsın» Şu halde[[ akıl]]lı kimse hakkı tanır. Sonra işittiği [[söz]]e bakar. O [[söz]] [[hak]] ise kabul eder, Söyleyen ister bozuk [[fikir]]li olsun, ister doğru [[fikir]]li hattâ çok defa [[sapık]] [[fikir]]lilerin [[söz]]lerinden [[hakikat]]ı aramaya uğraşır. Bilir ki, [[altın]] madeninin çıktığı yer [[toprak]]tır. Bir [[sarraf]]ın kendi [[anlayış]]ına [[itimat|itimad]]ı oldukça [[kalpazan]]ın kesesine elini sokup halis [[altın]]ı kalpından ayırarak çıkarmasında bir zarar düşünülemez. [[Kalpazan]]la muamelede ancak [[köylü]] zarar görür, sanatının ehli olan [[sarraf]] değil. [[Yılan]]a dokunmaktan [[çocuk]] men edilir, dualı ve efsulu ya´ni [[yılan]] tutmakta [[maharet]]i olan menedilmez. Hayatıma yemin ederim ki insanların çoğu [[hak]]k´ı [[batıl]]dan doğruyu eğriden ayırmak hususunda kendilerinin mahir ve hâzık olduklarını zannederler. Bu itibarla mümkün olduğu kadar hepsini [[sapık]]ların kitaplarını mütalâa etmekten menetmek, kapıyı kapamak vacip olmuştur.<ref>;Gazali (1096),'''El Munkızu Min-ed Dalâl''', İstanbul: Cağaloğlu Yayınevi, 1963, s. 43-44</ref>
+|İşte bu, [[akıl|akl]]ı zayıf olanların âdetidir. Hakk´ı adam ile tanırlar da adamı [[hak]] ile tanımazlar. [[Akıl]] sahibi olan kimse bu husuta akıllıların ulusu Hz. Ali (R. A.) e uyar. O şöyle buyurmuştur: «[[Hak]]kı adamla bilemezsin. Önce hakk´ı tanı, sonra dolayısiyle ehlini tanırsın» Şu halde[[ akıl]]lı kimse hakkı tanır. Sonra işittiği [[söz]]e bakar. O [[söz]] [[hak]] ise kabul eder, Söyleyen ister bozuk [[fikir]]li olsun, ister doğru [[fikir]]li hattâ çok defa [[sapık]] [[fikir]]lilerin [[söz]]lerinden [[hakikat]]ı aramaya uğraşır. Bilir ki, [[altın]] madeninin çıktığı yer [[toprak]]tır. Bir [[sarraf]]ın kendi [[anlayış]]ına [[itimat|itimad]]ı oldukça [[kalpazan]]ın kesesine elini sokup halis [[altın]]ı kalpından ayırarak çıkarmasında bir zarar düşünülemez. [[Kalpazan]]la muamelede ancak [[köylü]] zarar görür, sanatının ehli olan [[sarraf]] değil. [[Yılan]]a dokunmaktan [[çocuk]] men edilir, dualı ve efsulu ya´ni [[yılan]] tutmakta [[maharet]]i olan menedilmez. Hayatıma yemin ederim ki insanların çoğu [[hak]]k´ı [[batıl]]dan doğruyu eğriden ayırmak hususunda kendilerinin mahir ve hâzık olduklarını zannederler. Bu itibarla mümkün olduğu kadar hepsini [[sapık]]ların kitaplarını mütalâa etmekten menetmek, kapıyı kapamak vacip olmuştur.<ref>{{:RefGazali2}}, s. 43-44</ref>
 |-
 |}