Çaba - Revizyon geçmişi

Osman 15.41, 18 Eylül 2011 tarihinde

2011-09-18T15:41:36Z

Osman 15.40, 18 Eylül 2011 tarihinde

2011-09-18T15:40:51Z

Osman 14.54, 8 Kasım 2008 tarihinde

2008-11-08T14:54:00Z

Osman 07.05, 6 Kasım 2008 tarihinde

2008-11-06T07:05:59Z

Osman: /* Mesnevi'denMevlânâ, Mesnevî, (Türkçesi: Prof. Dr. Adnan Karaismailoğlu), Ankara: Akçağ Yayınları, 5.baskı, 2008. */

2008-09-25T07:58:02Z

Mesnevi'denMevlânâ, Mesnevî, (Türkçesi: Prof. Dr. Adnan Karaismailoğlu), Ankara: Akçağ Yayınları, 5.baskı, 2008.

Osman 07.20, 27 Ağustos 2008 tarihinde

2008-08-27T07:20:57Z

Osman: /* Mesnevi'den */

2008-08-26T05:59:53Z

Mesnevi'den

Osman: Yeni sayfa: == Mesnevi'den == [50] İstisnâyı dile getirmemiş ne çok kimsenin cânı istisnânın cânıyla eştir. ---- [154] Biri eşeğin kuyruk altına bir diken koyar. Eşek onu çıkarmas...

2008-08-26T05:55:38Z

Yeni sayfa: == Mesnevi'den == [50] İstisnâyı dile getirmemiş ne çok kimsenin cânı istisnânın cânıyla eştir. ---- [154] Biri eşeğin kuyruk altına bir diken koyar. Eşek onu çıkarmas...

Yeni sayfa

== Mesnevi'den ==
[50] İstisnâyı dile getirmemiş ne çok kimsenin cânı istisnânın cânıyla eştir.
----
[154] Biri eşeğin kuyruk altına bir diken koyar. Eşek onu çıkarmasını bilmez, sıçrar.

[155] Sıçrar ve bu diken daha saplam batar. Dikeni çıkarmak için bir akıllı gerekir.

[156] Eşek dikeni çıkarmak için acı ve dertle çifte atar, yüz yerini yaralar.
----
[957] [[Hür]] bir adam kuşluk vaktinde vardı, [[Süleyman]]'ın [[adliye]] sarayına koştu.

[958] [[Keder]]den yüzü sarı ve her iki dudağı mordu. Sonra [[Süleyman]], “Ey efendi! ne oldu?” dedi.

[959] -Adam- “[[Azrail]] bana öfke ve kinle dolu şöyle bir bakış attı” dedi.

[960] [[Süleyman]], “[[Acele]] et! Şimdi ne istiyorusn? İste” dedi. -Adam- dedi: “Ey can sığınağı! Rüzgara emret.

[961] Beni buradan [[Hindistan]]'a götürsün. Ola ki o tarafa giden kul, canını kurtarır.”

[962] İşte [[halk]] [[yoksulluk]]tan kaçar, bundan dolayı [[hırs]] ve [[emel]]e lokma olurlar.

[963] [[yoksulluk|Yoksul]]un [[korku]]su, o [[korku]]nun örneğidir. Sen [[hırs]] ve çabayı [[Hindistan]] bil.

[964] -[[Süleyman]]- rüzgâra emretti; onu [[Hindistan]]'ın uzak tarafına, bir adaya götürdü.

[965] Sonraki gün toplantı ve görüşme vakti; [[Süleyman]] [[Azrail]]'e dedi:

[966] “O müslümana neden öfkeyle baktın da evinden avare oldu?”

[967] -[[Azrail]]- dedi “Ben öfkeyle ne zaman baktım? [[Hayret]]le, yolda ona baktım.

[968] Çünkü Hak bana 'Bugün, haydi! Onun canını sen [[Hindistan]]'da al' diye emretti.

[969] [[Hayret]]le dedim: Onun yüz kanadı olsa, [[Hindistan]]'a gitmesi [[uzak]]tır.”

@@ 2. satır: / 2. satır: @@
 === Mesnevi'den<ref>Mevlânâ, '''Mesnevî''', (Türkçesi: Prof. Dr. Adnan Karaismailoğlu), Ankara: Akçağ Yayınları, 5.baskı, 2008.</ref> ===
 {{:Mesnevi 000006}}
-[1/155] Sıçrar ve bu diken daha saplam batar. Dikeni çıkarmak için bir [[akıllı]] gerekir.
+{{:Mesnevi 000106}}
 {{:Mesnevi 000001}}
 ==Notlar ==
 <references/>
 [[Category:Mevlânâ]]

@@ 1. satır: / 1. satır: @@
 ==Göndermeler==
 === Mesnevi'den<ref>Mevlânâ, '''Mesnevî''', (Türkçesi: Prof. Dr. Adnan Karaismailoğlu), Ankara: Akçağ Yayınları, 5.baskı, 2008.</ref> ===
-[1/50] İstisnâyı dile getirmemiş ne çok kimsenin cânı istisnânın cânıyla eştir.
+{{:Mesnevi 000006}}
-----
+[1/154] Biri eşeğin [[kuyruk]] altına bir diken koyar. Eşek onu çıkarmasını bilmez, sıçrar.
 [1/155] Sıçrar ve bu diken daha saplam batar. Dikeni çıkarmak için bir [[akıllı]] gerekir.

@@ 8. satır: / 8. satır: @@
 [1/156] Eşek dikeni çıkarmak için acı ve dertle çifte atar, yüz yerini yaralar.
-[1/958] [[Keder]]den yüzü sarı ve her iki dudağı mordu. Sonra [[Süleyman]], “Ey efendi! ne oldu?” dedi.
+{{:Mesnevi 000001}}
 ==Notlar ==
 <references/>
 [[Category:Mevlânâ]]

@@ 34. satır: / 34. satır: @@
 [1/969] [[Hayret]]le dedim: Onun yüz kanadı olsa, [[Hindistan]]'a gitmesi [[uzaklık|uzak]]tır.”
 ==Notlar ==
 <references/>

@@ 1. satır: / 1. satır: @@
 ==Göndermeler==
 === Mesnevi'den<ref>Mevlânâ, '''Mesnevî''', (Türkçesi: Prof. Dr. Adnan Karaismailoğlu), Ankara: Akçağ Yayınları, 5.baskı, 2008.</ref> ===
-[50] İstisnâyı dile getirmemiş ne çok kimsenin cânı istisnânın cânıyla eştir.
+[1/50] İstisnâyı dile getirmemiş ne çok kimsenin cânı istisnânın cânıyla eştir.
 ----
-[154] Biri eşeğin kuyruk altına bir diken koyar. Eşek onu çıkarmasını bilmez, sıçrar.
+[1/154] Biri eşeğin kuyruk altına bir diken koyar. Eşek onu çıkarmasını bilmez, sıçrar.
-[155] Sıçrar ve bu diken daha saplam batar. Dikeni çıkarmak için bir akıllı gerekir.
+[1/155] Sıçrar ve bu diken daha saplam batar. Dikeni çıkarmak için bir [[akıllı]] gerekir.
-[156] Eşek dikeni çıkarmak için acı ve dertle çifte atar, yüz yerini yaralar.
+[1/156] Eşek dikeni çıkarmak için acı ve dertle çifte atar, yüz yerini yaralar.
 ----
-[957] [[Hür]] bir adam kuşluk vaktinde vardı, [[Süleyman]]'ın [[adliye]] sarayına koştu.
+[1/957] [[Hür]] bir adam kuşluk vaktinde vardı, [[Süleyman]]'ın [[adliye]] sarayına koştu.
-[958] [[Keder]]den yüzü sarı ve her iki dudağı mordu. Sonra [[Süleyman]], “Ey efendi! ne oldu?” dedi.
+[1/958] [[Keder]]den yüzü sarı ve her iki dudağı mordu. Sonra [[Süleyman]], “Ey efendi! ne oldu?” dedi.
-[959] -Adam- “[[Azrail]] bana öfke ve kinle dolu şöyle bir bakış attı” dedi.
+[1/959] -Adam- “[[Azrail]] bana öfke ve kinle dolu şöyle bir bakış attı” dedi.
-[960] [[Süleyman]], “[[Acele]] et! Şimdi ne istiyorusn? İste” dedi. -Adam- dedi: “Ey can sığınağı! Rüzgara emret.
+[1/960] [[Süleyman]], “[[Acele]] et! Şimdi ne istiyorusn? İste” dedi. -Adam- dedi: “Ey can sığınağı! Rüzgara emret.
-[961] Beni buradan [[Hindistan]]'a götürsün. Ola ki o tarafa giden kul, canını kurtarır.”
+[1/961] Beni buradan [[Hindistan]]'a götürsün. Ola ki o tarafa giden kul, canını kurtarır.”
-[962] İşte [[halk]] [[yoksulluk]]tan kaçar, bundan dolayı [[hırs]] ve [[emel]]e lokma olurlar.
+[1/962] İşte [[halk]] [[yoksulluk]]tan kaçar, bundan dolayı [[hırs]] ve [[emel]]e lokma olurlar.
-[963] [[yoksulluk|Yoksul]]un [[korku]]su, o [[korku]]nun örneğidir. Sen [[hırs]] ve çabayı [[Hindistan]] bil.
+[1/963] [[yoksulluk|Yoksul]]un [[korku]]su, o [[korku]]nun örneğidir. Sen [[hırs]] ve çabayı [[Hindistan]] bil.
-[964] -[[Süleyman]]- rüzgâra emretti; onu [[Hindistan]]'ın uzak tarafına, bir adaya götürdü.
+[1/964] -[[Süleyman]]- rüzgâra emretti; onu [[Hindistan]]'ın uzak tarafına, bir adaya götürdü.
-[965] Sonraki gün toplantı ve görüşme vakti; [[Süleyman]] [[Azrail]]'e dedi:
+[1/965] Sonraki gün toplantı ve görüşme vakti; [[Süleyman]] [[Azrail]]'e dedi:
-[966] “O müslümana neden öfkeyle baktın da evinden avare oldu?”
+[1/966] “O müslümana neden öfkeyle baktın da evinden avare oldu?”
-[967] -[[Azrail]]- dedi “Ben öfkeyle ne zaman baktım? [[Hayret]]le, yolda ona baktım.
+[1/967] -[[Azrail]]- dedi “Ben öfkeyle ne zaman baktım? [[Hayret]]le, yolda ona baktım.
-[968] Çünkü Hak bana 'Bugün, haydi! Onun canını sen [[Hindistan]]'da al' diye emretti.
+[1/968] Çünkü Hak bana 'Bugün, haydi! Onun canını sen [[Hindistan]]'da al' diye emretti.
 ==Notlar ==
 <references/>

← Önceki hâli		05.59, 26 Ağustos 2008 tarihindeki hâli
32. satır:		32. satır:
	[968] Çünkü Hak bana 'Bugün, haydi! Onun canını sen [[Hindistan]]'da al' diye emretti.		[968] Çünkü Hak bana 'Bugün, haydi! Onun canını sen [[Hindistan]]'da al' diye emretti.

−	[969] [[Hayret]]le dedim: Onun yüz kanadı olsa, [[Hindistan]]'a gitmesi [[uzak]]tır.”	+	[969] [[Hayret]]le dedim: Onun yüz kanadı olsa, [[Hindistan]]'a gitmesi [[uzaklık\|uzak]]tır.”